Bookmark and Share 


Healthcare Tips
Parents Home
Couples Suit
Spiritual Path
Student's Corner
Youth Resort
Management
Lighter Moments
Entertainment
Serious Side
World Tour
Internet Links
Snippets

Tamil Software
அழகி மென்பொருள்
  
Tamil-English bilingual webmagazine dedicated to education of the masses through E-books, articles, worldwide informations, Slideshows,
Presentations on various subjects, photographs and images, moral and objective oriented stories and Lectures including audio and video

இந்த வர்ஷம், நீயே எதாவுது எழுதிடு!

Courtesy : KTR, Chennai

இந்த வர்ஷம், நீயே எதாவுது எழுதிடு!

1961ஆம் வருஷத்துக்கான ஆனந்த விகடன் தீபாவளி மலர் ரெடியாகிக் கொண்டிருந்தது. திரு.பரணீதரனிடம் உதவி ஆசிரியர் வந்து,

"ஸார் ! இன்னிக்கி ராத்ரியே இளையாத்தங்குடி போய், பெரியவாகிட்டேர்ந்து ஆசி செய்தி வாங்கிண்டு வந்துடுங்கோ!.." என்றதைக் கேட்டதும், திரு.பரணீதரனின் மனம் மிகவும் இறுக்கமாகவே இருந்தது. பெரியவாளுடைய தர்சனத்துக்கு சின்ன ஹேது கிடைத்தாலும், கும்மாளம் போடும் மனது, இன்று இளையாத்தங்குடி போக வேண்டும் என்றதும் மிகவும் ஸஞ்சலத்துக்கு உள்ளானது. எதைத் தவிர்க்க நினைத்தாரோ, அது இப்போது அவர் மீது திணிக்கப்பட்டுவிட்டது. ஏன்? என்ன காரணம்?

சில வாரங்களுக்கு முன்னால், விகடனில் அவர் எழுதியிருந்த "மைலாப்பூரில் லவகுச" என்ற கட்டுரை, விகடன் வாசகர்களிடையே பெரும் பரபரப்பை உண்டு பண்ணியிருந்தது. ஏனென்றால், அது உபன்யாஸ சக்ரவர்த்தியாக திகழ்ந்த சேங்காலிபுரம் ஸ்ரீ அனந்தராம தீக்ஷதரைப் பற்றிய விமர்ஸனம். மயிலை வித்யா மந்திரில் தீக்ஷதரும் அவருடைய ஸஹோதரர் ஸ்ரீ நாராயண தீக்ஷதரும் சேர்ந்து ராமாயண உபன்யாஸம் செய்ததை எதேச்சையாக திரு.பரணீதரன் கேட்டார். அருமையான ப்ரவசனத்தில், நடுநடுவே சில அநாவஸ்ய விஷயங்கள் புகுந்து அபஸ்வரமாக ஒலித்தன. அதன் விளைவு? அன்றே இரவோடிரவாக எழுதிய வார்த்தைகள் கொஞ்சம் 'தடிப்பாகவே' வந்துவிட்டன. விகடன் ஆசிரியருக்கு கண்டனக் கடிதங்கள் குவிந்தன! அதே சமயம், தங்கள் மனதில் குமுறிக் கொண்டிருந்ததை எழுத்தில் வடிவமைத்ததற்கு நன்றி தெரிவித்தும் கடிதங்கள் வந்தன!

"தீக்ஷதரோட ரஸிகர்கள் மனஸை ரொம்ப புண்படுத்திட்டே!." என்று சிலரும்,

"தீக்ஷதர்வாளை பொறுப்பில்லாம நீங்க பாட்டுக்கு விமர்ஸனம் பண்ணிட்டேள்! பெரியவா மனஸையும் ரொம்ப புண்படுத்திட்டேள்! பெரியவா ஒங்க மேல ரொம்ப கோவமா இருக்கார்! அடுத்தவாட்டி தர்ஸனத்துக்கு போறச்சே, நிச்சியமா நன்னா வாங்கிக் கட்டிக்கப் போறேள்! " என்று மடத்தின் தீவிர ஸிஷ்யர்கள் சிலரும் பயமுறுத்தியிருந்தார்கள். 'அசட்டு தைர்யத்தில் எதையோ எழுதி, அபசாரம் பண்ணிவிட்டோமோ?' என்று மனஸுக்குள் புழுங்கினார். வாய்விட்டு இதை சொல்லிக் கொள்ளக் கூட யாருமில்லை. இந்த நேரத்தில்தான் இளையாத்தங்குடி பயணம் நிச்சயமானது. எது வந்தாலும் வரட்டும் என்று மனஸை திடப்படுத்திக் கொண்டு, துணைக்கு [moral support ] நண்பர் க்ருஷ்ணமூர்த்தியையும் அழைத்துக் கொண்டு கிளம்பினார். மூர்த்திக்கு பெரியவா மேல் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை; அலட்டிக் கொள்ளாத பக்தி!

மறுநாள் விடிகாலை ஐந்து மணி வாக்கில், இளையாத்தங்குடியில் ஒரு கோவிலையொட்டி இருந்த ஸ்ரீமடம் முகாமிற்குள் சந்த்ரமௌலீஸ்வரர் ஸன்னதிக்கருகில் யாரோ ஒரு முதியவரிடம் பெரியவா பேசிக்கொண்டிருந்தார். குத்துவிளக்கின் வெளிச்சத்தில் இருவரும் அவசர அவசரமாக நமஸ்காரம் பண்ணியதும், பெரியவா இவர்கள் பக்கம் திரும்பினார். அவருடைய கண்களை நேருக்குநேர் பார்ப்பதை தவிர்த்தார் பரணீதரன். பெரியவா அந்த முதியவரிடம் இவரைக் கைகாட்டி,

"இவன் யாருன்னு தெரியுமா?.." என்றதும், அவர் பரணீதரன் அருகில் வந்து உற்றுப் பார்த்துவிட்டு,

"தெரியுமே! 'ஸ்ரீதர்'ங்கற பேர்ல ஆனந்தவிகடன்ல அரசியல் கார்ட்டூன் போடறார். மெட்ராஸ்ல மடத்துக்கு அடிக்கடி வந்திருக்கார். பாத்திருக்கேன்" என்றார்.

"ஒனக்கு கார்ட்டூன் போடற ஸ்ரீதரைத்தான் தெரியுமா?....இவன்..... பரணீதரன்..ங்கற பேர்ல ஆர்ட்டிக்கிள் எல்லாம் கூட எழுதறானே! அது தெரியாதா ஒனக்கு?..."

பரணீதரனுக்கு "சுருக்"கென்று உள்ளுக்குள் ஏதோ இறங்கிய மாதிரி இருந்தது. குபீரென்று வியர்த்தது!

"இப்போ இந்த என்னுடைய பேரை பெரியவா ஏன் சொல்லணும்? அடுத்தாப்ல "மைலாப்பூரில் லவகுச"வுக்காக என்னைத் திட்டப் போறாளோ? இங்க வந்து சரிய்...ய்யா மாட்டிண்டுட்டேனே! பகவானே! பெரியவாளோட மௌனம் எனக்கு பயமாயிருக்கே! சீக்ரமா என்னைத் திட்டணும்ன்னா கூட திட்டிடட்டுமே! ஒரொரு ஸெகண்டும் ஒரொரு யுகமாயிருக்கே!..."

"இவரோட எழுத்தையெல்லாம் படிச்சிருக்கேன்...ஆனா, இவர்தான் அவர்ன்னு தெரியாது....." நல்லவேளை! முதியவர் அத்தோடு நிறுத்திக் கொண்டார்.

"தர்சனத்துக்கு வந்தேளா?..." பெரியவா பரிவுடன் கேட்டார்.

"தீபாவளி மலருக்கு பெரியவாளோட அனுக்ரஹ பாஷணம் வாங்கிண்டு வரச்சொல்லி, கோபாலக்ருஷ்ணன் அனுப்பினார்..."

பெரியவா மௌனமானார். அந்த முதியவரிடம் ஏதோ சில வேலைகளை சொல்லிவிட்டு, உள்ளே போய்விட்டார். பரணீதரன் மனஸில் ஏகப்பட்ட ஸந்தேஹங்கள் தலைவிரித்தாடின! அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரிந்ததும், மூர்த்தி தைர்யம் சொன்னார்....

"பெரியவா காதுல வாங்கிண்டுட்டா....யோஜனை பண்ணின்டிருப்பா..திடீர்னு கூப்டு, மெஸேஜை டிக்டேட் பண்ணிடுவா..... வேணும்னா பாரு!"

ஆனால் காலை எட்டு மணியாகியும் பெரியவா எதுவுமே சொல்லவில்லை. மெல்ல பெரியவாளை அணுகி, "தீபாவளி மலர் ஆசிச் செய்தி......." என்று இழுத்ததும்,

"இந்த வர்ஷம், நீயே எதாவுது எழுதிடு!..." பட்டென்று வந்தது பதில்!

"என்னது! பெரியவாளோட செய்தியை நான் எழுதறதா!! நான் காலேல நெனச்சது சரிதான்....இந்த வர்ஷம் ஆசி செய்தி கெடையாது. நான் செஞ்ச தப்புக்கு தண்டனை இது....ஸந்தேஹமே இல்லே!..." உள்ளுக்குள் புழுங்கியபோது, பெரியவா ஒரு பாரிஷதரை அழைத்தார்....

"இவா மெட்ராஸ்லேர்ந்து வந்திருக்கா....கார்த்தால காபி குடிக்கற பழக்கம் இருக்கும்...நீங்கள்ளாம் குடிக்கற காபில இவாளுக்கும் கொஞ்சம் குடு..."

பாரிஷதர் பதில் பேசாமல், தலையைக் குனிந்தபடியே, தன்னுடன் வரும்படி சைகை பண்ணினார். எல்லாம் முடிந்து, கொஞ்ச நேரம் கழித்து மறுபடி பெரியவாளிடம் வந்து நின்றார்.

"என்ன? எழுதிட்டியா?"

பேசாமல் நின்றார்.

"என்ன பேசாம இருக்கே?..."

"இல்லே....என்ன எழுதறதுன்னு தெரியல.."

"எதையாவுது எழுதிண்டு வா!.....போ!..."

மறுபடியும் 'பேரிடி!' கட்டாயம் பெரியவா ரொம்ப கோபமா இருக்கா....பேசாம, தீக்ஷதரைப் பத்தி அப்டி எழுதினது தப்புத்தான்...மன்னிச்சிடுங்கோ!ன்னு கதறிட்டா என்ன?.....

பெரியவா ஸ்நானத்துக்குப் போய்விட்டார். மூர்த்தியிடம் தன்னுடைய மனக் குடைச்சலை சொன்னதும், "ச்சேச்சே! அதெல்லாம் இருக்காதுப்பா! நீயா ஏன் வீணா கல்பனை பண்ணிண்டு வேதனைப்படறே?...நாலு வரி எழுதிண்டு போய்க் காட்டேன்! அதுக்கு மேல என்ன நடக்கறதுன்னு பாப்போமே!.."

"ஒருவரிகூட என்னால எழுத முடியாது....எதையாவது அபத்தமா எழுதி, அவமானப்படச் சொல்றியா?.."

"அதெல்லாம் ஒண்ணும் நடக்காது. பெரியவாளை த்யானம் பண்ணிண்டு படுத்துக்குவோம்...நாள காலேல எல்லாம் சரியாயிடும்..."

மறுநாள் பெரியவா ஸ்நானத்துக்குப் போகும்போது "என்ன? எழுதியாச்சா?"

"இல்லை" என்று சொல்லாமல், குற்ற உணர்வோடு தலையைக் குனிந்து நின்றார்.

"நேத்து ஒனக்கு யார்ரா காபி குடுத்தா?..."

பெயரைச் சொன்னதும், "பக்கத்து மண்டபத்ல உக்ராணம் இருக்கு. அங்க ஒரு பெரிய பிள்ளையார் இருக்கார். அவருக்கு பின்னால மறைஞ்சுண்டு ஒரு கோஷ்டி காபி போடறா...அது ரொம்பவே நன்....ன்னா இருக்காம்! இன்னிக்கி அங்க போய் குடிச்சுப் பாரு!..." போகும்போக்கில், பக்தரின் மன இறுக்கத்தை வாரிக் கொண்டு போய்விட்டார் !

அதுவரை பரணீதரனின் மனஸை அழுத்திக் கொண்டிருந்த பாரம் "படீரென்று" வெடித்து, மிகவும் லேஸாகிப்போனது.

பிள்ளையாருக்குப் பின்னால் போய்ப் பார்த்தபோது, விசு தலைமையில் ஒரு கோஷ்டி சுறுசுறுப்பாக காபி தயாரிப்பில் ஈடுபட்டிருந்தது!

"வாங்கோ ஸார்...."

"இங்க....காபி ரொம்ப ப்ரமாதமா இருக்குமாமே! ஒரு கப் குடுக்கறியா?..."

"யார் சொன்னா?..." சிரித்துக்கொண்டே விசு கேட்டதும்,

"பெரியவாதான் சொன்னா...."

"அய்யய்யோ!!!.....பெரியவாளுக்கு எப்டி தெரிஞ்சுது???.." சிரிப்பு மறைந்து முகம் வெளிறிப்போனது.

"பெரியவாளுக்குத் தெரியாம எதாவுது நடந்துட முடியும்ன்னு நெனக்கறியா?.."

காபி நிஜமாகவே ரொம்ப நன்றாக இருந்தது. பிறகு மானேஜரிடம் ஐந்தாறு வெள்ளைப் பேப்பர்களை வாங்கிக் கொண்டு, காஞ்சி பீடத்தின் 65வது பெரியவாளான ஸ்ரீ மஹாதேவேந்த்ர ஸரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் அதிஷ்டானம் இருந்த மண்டபத்துக்குள் சென்று அமர்ந்து கொண்டு, பெரியவாளை சரணாகதி பண்ணி, பிள்ளையார் சுழியோடு எழுத ஆரம்பித்தார்.

ஆரம்பித்த வினாடி முதல், அரை ஸெகண்ட் கூட அங்குமிங்கும் பார்க்கவில்லை; யோசிக்கவில்லை; அடித்தல் திருத்தல் இல்லை; பேச்சில்லை; மடைதிறந்த வெள்ளமாக ஆனால் கட்டுக்கோப்பாக ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வார்த்தைகள் அழகாக வந்துவிழ, வாங்கிய பேப்பர் சரியாக முடியும் வரை எழுதி முடித்தார்.

ஸாயங்காலம்தான் பெரியவாளுடன் பேச முடிந்தது. குளக்கரையில் தென்னங்கீற்றாலான ஒரு சின்னக் குடிசை. சின்னக் குத்துவிளக்கு ஒளியில் ரொம்ப relaxed ஆக பெரியவா உட்கார்ந்திருந்தார்.

"எழுதிண்டு வந்திருக்கியா?..படி!..."

நின்ற இடத்திலேயே பேப்பரைப் பிரித்தால், கையெல்லாம் நடுங்குகிறது. வெளிச்சம் வேறு பற்றாததால், இப்படியும், அப்படியுமாக அட்ஜஸ்ட் பண்ணிப் படிக்க வேண்டியிருந்தது.

"அங்க வெளிச்சம் போறாது.....இங்க வெளக்குக்கிட்ட வந்து படி!..."

மஹா ஜ்யோதிஸ் அருகே இருந்த குத்துவிளக்கின் அருகில் சென்றதும் ஏனோ ஒரு பயபக்தியால் உடல் நடுங்கி, வியர்த்துக் கொட்டியது. ஒருமாதிரி படிக்க ஆரம்பித்தபோது, குரல் உடைந்து, கம்மி, கர்ணகடூரமாக இருந்தது. வேறு யாரோ படிப்பது போல் இருந்தது. இது போதாதென்று, அவருடைய கவனத்தை திசைதிருப்புவது போல், பெரியவா மிக மிக ஸன்னமான குரலில் பாடிக் கொண்டிருந்தார். என்ன பாடல்? என்ன ராகம்? ஆலாபனையா? எதுவமே புரியவில்லை; ஆனால், மிக மதுரமாக இருந்தது.

மற்றொரு track கில், பாழும் மனது வேறு விதமாக எண்ணிக்கொண்டிருந்தது....."நான் படிக்கறதை பெரியவா கேக்கறாளா? இல்லியா? என்னோட கட்டுரை பைஸாவுக்கு பிரயோஜனம் இல்ல போலருக்கு...இதுல கேக்கறதுக்கு ஒண்ணுமேயில்லேன்னுதான் பெரியவா இதை கவனிக்காம பாடிண்டிருக்கா போலருக்கு....."

ஒருவழியாக நாக்குழறி படித்து முடித்ததும், ஒரு பெரிய சுமை இறங்கியது போலிருந்தது! பெரியவா மௌனமாக இருந்தார்.

"இத.....எங்க எழுதினே?..."

"அதிஷ்டான மண்டபத்ல "

"அந்தப் பெரியவாளே ஒனக்கு இதை எழுதிக்குடுத்துட்டா போலருக்கு..."என்றதும், பரணீதரன் கண்களும், மனஸும் விம்மி, தாரை பெருக்கின.

"அக்ஷர லக்ஷம் பெறும்! ஒரு வார்த்தை கூட மாத்தாம இதை அப்டியே எம்பேர்ல தீபாவளி மலர்ல போட்டுடு!.......நாளக்கி காலேல ப்ரஸாதம் வாங்கிண்டு ஊருக்குப் பொறப்படலாம் ..."

மறுநாள் ப்ரஸாதம் குடுக்கும்போது, "ஒன்னை ஏன் இங்க ரெண்டு நாள் தங்க வெச்சேன்னு தெரியுமோ???? நீ மடத்துக்கு வந்து ரொம்ப நாள் ஆறதா....அதுனாலதான்! ஸௌக்யமா போயிட்டு வாங்கோ ...." மலர்ந்த புன்னகையோடு திருக்கரங்களைத் தூக்கி ஆஸிர்வதித்தார்.

இளையாத்தங்குடி வரும்முன் இருந்த அச்சமும், தவிப்பும் இருந்த சுவடு தெரியாமல் மறைந்து, மனம் முழுக்க நிர்மலமாக இருந்தது.

Tell A Friend!
Type In Your Name:
Type In Your Email:
Your Friend's Email:
Your Comments:

Receive copy:

PLEASE GIVE YOUR FEEDBACK


*Name:  

*E-mail:  

*Comments:


*Enter number in the text box below



Post your comments to Facebook




Designed and maintained by AKR Consultants