Bookmark and Share 


Healthcare Tips
Parents Home
Couples Suit
Spiritual Path
Student's Corner
Youth Resort
Management
Lighter Moments
Entertainment
Serious Side
World Tour
Internet Links
Snippets

Tamil Software
அழகி மென்பொருள்
  
Tamil-English bilingual webmagazine dedicated to education of the masses through E-books, articles, worldwide informations, Slideshows,
Presentations on various subjects, photographs and images, moral and objective oriented stories and Lectures including audio and video

மன வளத்திற்கு மல்டி விட்டமின் மாத்திரைகள்
Harihara Mahadevan

Courtesy:

மாத்திரை 7 கீதோபதேசம்

அந்த வயதான விதவைத்தாயின் ஒரே மகன் சொந்தக் கிராமத்தை விட்டு வேலை தேடிப் பல மைல் தூரம் சென்றிருந்தான். மகனைப் பிரிந்து துயரத்தில் வாடிக் கொண்டிருந்த அன்னை அன்றாடம் மதியச் சாப்பாடு தயார் செய்யும் போது மகன் இருக்கிறான் என்ற கற்பனையுடன் ஒரு சாப்பாடு அதிகமாகவே தயாரிப்பாள். அந்தச் சாப்பாட்டை எடுத்து விட்டுப் போக சித்தன் ஒருவன் வருவதும் அன்றாட வழக்கமாகப் போயிற்று. அந்தச் சித்தன் திருப்தியாகச் சாப்பிட்டு விட்டு அவனது வயிறு வாழ்த்தியதா என்றால் அது தான் இல்லை. சாப்பிட்ட பிறகு அவன்

"நல்லது செய்யின் அது உனக்கு நல்லதாகவே வரும். தீயது செய்யின் தீயதாகவே திரும்பும்" என்ற வார்த்தைகளை விட்டுப் போவதும் அங்கே தினமும் நிகழ்ந்து கொண்டு தானிருந்தது.

"ஒரு வயதான கிழவி தெனசரி வயிறு முட்டச் சாப்பாடு போடுகிறாளே அவளுக்கு ஒரு நன்றி, ஆறுதலாக ஒரு வார்த்தை, அட அது கூடச் சொல்ல வேண்டாம். நாளும் இந்த மாதிரியா ஆக்கங்கெட்ட மாதிரியா சொல்லிட்டுப் போறது?". அவளது எரிச்சல் சில நாட்களில் கெட்ட கோபமாக ஆகிவிட்டதும் உண்டு. கோபம் அவளுக்குள் தான்.

"இந்தச் சித்தன் கிட்ட கோபப்படப் போயி அவன் ஏதாவது சாபம் கீபம் போட்டுட்டுப் போயி பாவம் கொழந்தை தொலை தூரம் போயிருக்கிறது ஒழுங்கா முறையாத் திரும்பி வரணுமே" கோபம் தானாக அடங்கி விடுவதும் உண்டு.

பொத்திப் பொத்தி அடக்கப்பட்ட கோபம் ஒரு நாள் அந்தச் சித்தனின் மேல் கடுமையான வெறுப்பாகப் பரிணமித்தது.

"வரட்டும். இன்னையோட அவன் ஒழிஞ்சான். நாளைக்கு இருந்ததாத் தானே இந்த மாதிரி எழவு பிடிச்ச வார்த்தைகள் வருவதற்கு" அவனுக்கு வைக்கப்பட்ட சாப்பாட்டில் விஷத்தைக் கலந்தாள்.

"சனியன் தொலையட்டும்" அந்தச் சாப்பாட்டு பாத்திரமும் வைத்தாகி விட்டது. மனசாட்சி கடுமையாக குத்தியது.

உணர்ச்சிகளுக்கு ஆனான மனத்தை மனச்சாட்சி மாற்றிப் போட்டது.

"சே! சே! என்ன கெட்ட புத்தி எனக்கு? ஒரு உயிரை அழிப்பதன் உரிமையை யார் எனக்குக் கொடுத்தது? கட்டினவன் இருபது வயசுலேயே ஒரு வயசுக் கொழந்தையக் காட்டிட்டுப் போன பாவத்தையே இன்னும் கழுவினபாடில்லை. அதுக்குள்ளாற இன்னொரு பாவமா? பெத்தவங்க பண்ணுற பாவம் அவுங்களுக்குப் பொறக்கற கொழந்தைகளுக்குல்ல போய்ச்சேரும்? ஐயையோ எம் மகன்? வேண்டாம். வேண்டாம்" வெறி பிடித்தவள் போல கத்திய அவள் சாப்பாட்டுப் பாத்திரத்தை எடுத்து விட்டு தனது சாப்பாட்டை மாற்றி வைத்து விட்டாள். சாப்பாடு மாறவும் சித்தன் வரவும் சரியாக இருந்தது.

"அப்பா அந்த ஆண்டவன் தான் என்னைக் கொலைபாதகத்தில¨ருந்து காப்பாத்தினான். நெனச்ச தப்புக்கு இன்னிக்கு கொலைப் பட்டினி... அது தான் சரியான ப்ராயச்சித்தம்"

"நல்லது செய்யின்" சித்தனின் வழக்கமான வார்த்தைகள் அன்று ஏனோ அவளது கோபத்தைக் கிளறவேயில்லை.

வெறும் தண்ணீரைக் குடித்து விட்டுப் படுத்தாள். தலை சுற்றிற்று. மயங்கிச் சாய்ந்திருப்பாள்.

"அம்மா, அம்மா" வாசற்கதவு தட்டப்படும் ஓசை கேட்டு அலறிப் புடைத்துக் கொண்டு எழுந்தாள்.

"ஆ.... என்னோட கொழந்தை குரல் மாதிரியில்ல இருக்கு? இந்த நேரத்துல எப்படி சொல்லாம கொள்ளாம அவன் வந்து? படபடவென்று கதவைத் திறந்தாள்.

"ஆ... அவன் தான்" மகனை வாரியணைத்தாள் உச்சி மோந்தாள்.

"நல்லாயிருக்கியா? ஒடம்பு துரும்பா எளைச்சுப் போச்சே. இந்த ஊருலயே கெடைக்கற வேலை போதும்னு சொன்னா கேக்கறியா?" ஏக்கத்துடன் கேட்டாள்.

"அம்மா என்ன ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்கம்மா. ஒரு நல்ல செய்தியோட வந்திருக்கேன். ஃபர்ஸ்ட் கிளாஸ் வேலை. எம்.என்.சி கம்பெனியில கை நிறைய சம்பளம். எல்லாம் ஒன்னோட ஆசீர்வாதம். அடுத்த வாரம் ஜாயின் பண்றதுக்கு முன்னாடி ஒன்னப் பாக்கணும்னு தோணிச்சு. ஓடி வந்துட்டேன்" மகன் பாசத்துடன் சொன்னான்.

"என்னவோப்பா. அதென்னவோ எம்மு என்னு எல்லாம் ஏபிஸிடி சொல்றே. இந்தப் படிக்காத கம்புனாட்டிக்கு என்னத்தத் தெரியும்? இரு... இரு... பசியா வந்து இருப்பே.... அரை மணியில பொங்கிப் போடறேன்" உள்ளே சென்றவளைத் தடுத்தான் மகன்.

"வேணாம்மா ராத்திரி பூரா பஸ்ஸில வந்தேனா? சரியாச் சாப்பிடலைம்மா. பஸ் ஸ்டாண்டுல வந்து இறங்கின உடனே என்னமோ ஏதோ ஆகி....."

"ஆகி.... அப்புறம் என்ன ஆச்சு?" தாய் உள்ளம் பதறியது. அவன் கைநாடி பிடித்துப் பார்த்தது கண் இமைகளை விலக்கிப் பார்த்தது.

"ஒண்ணும் ஆகலைம்மா.. ஒரு பசிக் களைப்பு தான். ஒரு வயசான ஆளு சித்தர் அது இதுன்னு சொல்லுவாங்களே அந்த மாதிரி ஒரு ஆளு என்னைக் கைத்தாங்கலாப் பிடிச்சு நம்ப பஸ் ஸ்டாண்டு வெங்கலப் பிள்ளையார் கோயில் மரத்தடிப் பக்கம் நடத்திட்டுப் போயி தனக்கு வெச்சிருந்த சாப்பாட்டை எனக்கு வாஞ்சையா பரிமாறி.... பெரியவரே ஒங்களுக்கு? நாங்கேக்க நீ சாப்பிட்டதே என்னோட வயறு நெறைஞ்ச மாதிரின்னு சொல்ல அது ஒரு பெரிய கதைம்மா"

"என்ன கதையோ. என்ன புள்ளையோ! போ.." அலுத்துக் கொண்டாள் தாய்.

"அம்மா... அந்தப் பெரிய மனுஷர் ஒண்ணு சொன்னார்மா.. அது தான் எனக்கு என்னதுன்னு புரியலே"

"என்னடா சொன்னார் அந்த ஆளு...." குரலில் பதற்றத்துடன் கேட்டாள்.

"ஏதாவது சாபம் கீபம் இட்டாரா?"

"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லேம்மா.... ஒன்னோட சாப்பாடு தான் தெனசரி சாப்பிடறேனே... இன்னிக்கு அதைய நீ தான் சாப்பிடேன்னு"

"அப்படியா சொன்னார் அந்த ஆளு? அவரு எப்படி இருந்தார்னு சொல்ல முடியுமா?" தாயின் பிபி எகிறியது.

"தீயில போட்டாக் கூட எரியாத கந்தல் வேட்டி.. ஒரு கிழிசல் சட்டை... பரட்டைத் தலை மூஞ்சி பூராத் தாடி, காவிக் கலர்ல பல்லு, ரெண்டு தெத்துப் பல்லு வேற" அவன் சொன்ன அடையாளம் சித்தனது மாதிரித் தான் பட்டது. ஆங்... அந்தச் சித்தனே தான். விருவிருவென்று பூஜை மாடத்திற்குச் சென்றாள்.

"ஆண்டவா.. அந்தச் சித்தனைக் காப்பாத்தினேன்னு நெனைச்சேன். இப்ப பெத்த பிள்ளையக் கொல்ல இருந்த மாபாதகமான அந்தக் காரியத்திலேருந்து இல்லே என்னை நீ காப்பாத்தி இருக்கே?" பளார் பளார்னு கன்னத்தில் போட்டுக் கொண்டாள்.

தாயின் செயல் புரியாது திகைத்து நின்றான் மகன்.

"நல்லது செய்யின் உனக்கு நல்லதாகவே வரும். தீயது செய்யின் தீயதாகவே திரும்பும்"

அந்தத் தாய்க்கு இந்த வரிகள் தாம் பகவத் கீதை. அவளது அந்திமக் காலம் வரை. ஏன் அவளது அடுத்த ஜென்மத்திலும் தொடரும் வரிகள் அவை.

Tell A Friend!
Type In Your Name:
Type In Your Email:
Your Friend's Email:
Your Comments:

Receive copy:

PLEASE GIVE YOUR FEEDBACK


*Name:  

*E-mail:  

*Comments:


*Enter number in the text box below



Post your comments to Facebook




Designed and maintained by AKR Consultants