Bookmark and Share 


Healthcare Tips
Parents Home
Couples Suit
Spiritual Path
Student's Corner
Youth Resort
Management
Lighter Moments
Entertainment
Serious Side
World Tour
Internet Links
Snippets

Tamil Software
அழகி மென்பொருள்
  
Tamil-English bilingual webmagazine dedicated to education of the masses through E-books, articles, worldwide informations, Slideshows,
Presentations on various subjects, photographs and images, moral and objective oriented stories and Lectures including audio and video

மன வளத்திற்கு மல்டி விட்டமின் மாத்திரைகள்
மாத்திரை - 1 தீதும் நன்றும்

Courtesy: Harihara Mahadevan

"Chicken Soul for the Soul" எனக்குத் தூண்டுகோலாக இருந்த ஒரு சிறந்தநூல். தமிழில் அது போன்ற ஒன்று வர வேண்டும் என்ற அவாவின் முயற்சி தான்.

"மன வளத்திற்கு மல்டி வைட்டமின் மாத்திரைகள்" என்ற இந்த நூல். அந்த நூலில் காணும் நிகழ்ச்சிகளுக்கும் இந்த நூலுக்கும் ஒரு சம்பந்தமுமில்லை.

கடந்த 17 வருடங்களாக ஒரு பயிற்சியாளராக, நிர்வாகத்துறையின் ஒரு பேராசிரியராக நான் சந்தித்த பல தரப்பட்டவரது அனுபவங்கள், அந்த வகுப்புகள் எடுக்க நான் மேற்கொண்ட முயற்சிகள், எனது Free Web Site “Shantham” மூலமாக எனது நண்பர்கள் குழாம் பகிர்ந்து கொண்ட விஷயங்கள் - இவைகளின் ஒட்டு மொத்த முயற்சி தான் இந்த நூல்.

கணவன் - மனைவி, பெற்றோர் - குழந்தை, அலுவலகம். பொது வாழ்வு போன்ற பலதரப்பட்ட உறவுகளில் ஏற்படும் விரிசல்கள், அதனைச் சுலபமாகத் தீர்க்கத் தேவைப்டும் அந்த `மனப்பக்குவம், மனத்தளர்வு அதனால் ஏற்படும் விரக்தி, இவை அனைத்தையும் துணிவுடன் எதிர்கொள்ளத் தேவையான மனத்திடம், ஆன்மீக பலம் - இவை போன்ற பல கருத்துக்களை நடைமுறை வாழ்க்கை நிகழ்ச்சிகளாக நமது பண்பாட்டிற்கேற்ற வகையில் அமைத்துள்ளேன்.

அன்புடன்

ஹர்ஷா
(M. HARI HARA MAHADEVAN)
Mobile: 98413 56075

தீதும் நன்றும்

அந்த ஊர்க் கோடியில் இரண்டு பெரிய கற்கள். ஒன்றின் பெயர் `நேர்` என்றும் இன்னொன்றின் பெயர் `எதிர்` என்றும் கொள்ளலாம். அவற்றின் மேல் அமர்ந்து அந்த ஊர் மக்கள் பற்பல கதைகளைப் பேசுவதும் அவற்றால் இரண்டு கற்களுக்கும் நல்ல பொழுது போவதும் அன்றாட வழக்கமாக விட்டிருந்தது.

ஒரு நாள் அங்கே வந்த அனைவருமே சொல்லி வைத்தாற் போல் பேசிய அந்தச்செய்தி கேட்டு நேர் எதிர் இரண்டுமே அரண்டு போய்த் தான் விட்டன.

"இந்த எடத்துல ஒரு கோயில் கட்டப் போறாங்களாமே? பெரிய சாமி ச¨லை அந்தக் கோயிலுக்கு வரப்போறதாமே?"

"சிலைக்கு ஏத்த கல்லு இதோ நாம ஒக்காந்து இருக்கற கல்லாக் கூட இருக்கலாம்."

"அத நீயோ நானோ முடிவு செய்ய முடியுமா? அதுக்குத்தான் அந்த ஸ்தபதி சிவலிங்கம் வரப்போறாராமே? அவருக்குத் தெரியாததா?"

"ஆமாம்.... இந்தக் கல்ல வெச்சு சிலை செஞ்சா இத ஒடைச்சுப்புடுவாங்களோ? அப்ப நாம எங்க ஒக்காந்து பேசறது?"

"ஒன்னோட கவலை ஒனக்கு? என்னமோ ஒன்னயவே பொளந்து செலையாக்கின மாதிரித் தான்."

உள்ளபடியே கவலை வந்து அந்த இரண்டு கற்களையும் ஆட்கொண்டு தான் விட்டன.

`நேர்` கல் தன்னை ஒருவாறு தேற்றிக் கொண்டு விட்டது. `எதிர்` கல்லுக்கு அதற்கு மனம் இடங்கொடுக்கவில்லை.

ஒரு வாரத்தில் சிவலிங்க ஸ்தபதி ஊருக்கு வந்தார். பல இடங்களில் தேடி விட்டு நேர் எதிர் கற்கள் இருக்குமிடத்திற்கு வந்தார். நன்கு தட்டிப் பார்த்தார்.

ரெண்டுமே சிலைக்கு பேஷாப் பொருந்தும். சந்தோசத்தில் மிதந்தார். வேலை இப்படிச் சீக்கிரம் முடிந்ததில் அவருக்கும் ஊர்ப் பெரியவர்களுக்கும் மிக்க திருப்தி.

இந்த இரண்டில் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது? ஒவ்வொன்றையும் இன்னும் பல முறை தட்டிப்பார்த்தார்.

`எதிர்` தனக்கு அதில் விருப்பமில்லை என்று தெளிவாகக் கூறி விட்டது. ஸ்தபதி சிலை செய்ய தன்னை ஆட்படுத்தும் அந்தச் சித்திரவதைக்குத் தான் ஒரு போதும் ஆட்பணிய முடியாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தது.

"நீ முடியாது எனக் கூறி விட்டாய். அகப்பட்டது நான் தான். வேறு என்ன செய்ய?" `நேர்` கல் அரை குறை மனதுடன் சரியென்று சொல்லி விட்டது.

"முடியாது என்றால் முடியாது என்று சொல்ல வேண்டியது தானே? என்னைப் போல் விடாப்பிடியாக இரு" `எதிர்` கல் எவ்வளவோ சொல்லிப்பார்த்தது.

"எல்லாம் விதிப்படி தான் நடக்கும். நீயா? நானா? என்பது தான் கேள்வி. `நீ` `இல்லை` என்றால் `நான்` தானே `ஆமாம்` சொல்ல வேண்டும்?"

`நேர்` கல் தன்னைத் தேற்றிக் கொண்டு விட்டது.

பத்து நாட்களில் அந்தக் கல்லைப் புரட்டி எடுத்துக்கொண்டு போவதை `எதிர்` வருத்தத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.

`அப்போதே சொன்னேன். கேட்டியா இந்த ந¨லைமை உனக்குத் தேவையா? அனுதாபப்பட்டது `எதிர்`

'நேர்' கல்லை பக்கத்தில் ஒரு கொட்டகைக்கு மாற்றினார்கள். சிற்பியின் மேற்பார்வையில் அதனைக் கொண்டு சிலை வடிக்கும் வேலை ஆரம்பமானது. எந்திரங்கள் கொண்டு அதைப் பிளந்த போது கேட்ட கர்ண கொடூரமான ஒலியுடன், தீப்பொறிகளும் பறந்தன.

'நேர்' கல்லின் ஓலமும் அதனுடன் சேர்ந்தது. இது வரை தன்னுடன் இருந்த `நேர்` கல்லை அந்த இடத்தை விட்டு மாற்றியவுடன் வருத்தமுற்ற `எதிர்` கல் அது படும் சித்திரவதை கண்டு இரத்தக் கண்ணீர் வடித்தது. `நேர்` கல்லை இரண்டாகப் பிளந்தவுடன் 'எதிர்' கல்லுக்கு தனது இதயத்தைப் பிளந்தது போன்ற உணர்வு. அடுத்த ஒரு மாதம `நேர்` கல் பட்டது சித்திரவதை என்றால் 'எதிர' கல் பட்டது பெரிய அவஸ்தை.

'ணங் ணங்' எனக் கேட்ட உளி ஓசையுடன் `நேர்` கல்லின் வேதனைக் குரலும் சேர்ந்தே வந்ததை `எதிர்` கவனிக்கத் தவறாமலில்லை.

அதன் பின் சிற்பியின் உதவியாளர்கள் தீப்பொறி பறக்கும் அளவுக்கு `பாலிஷ்` பேப்பர் கொண்டு கல்லில் `தேய்` தேய் என்று தேய்த்தனர். பறக்கும் தீக்கனலுடன் `நேர்` கல்லின் இரத்தக் கண்ணீரும் பறந்தோடி ஆவியானது. 'எதிர்' கல் அதைப் பார்க்கவே செய்தது. `ஐயோ பாவம்` என்று அது இரக்கப்பட்ட அதே வேளையில், 'நல்ல வேளை, நான் பிழைத்தேன் இல்லாவிட்டால் எனக்கும் இதே கதி தான்' - இரக்கம் தனக்குத் தானே பட்ட ஆறுதலால் மாறிப் போயிற்று.

அடுத்த பத்து நாட்களில் `நேர்` கல்லில் எந்த ஓலமும் கேட்கவில்லை. `எதிர்`க்கு ஒன்றுமே ஓடவில்லை.

"என்ன ஆச்சு எனது நண்பனுக்கு? அவன் இறந்து விட்டானா?" ஓவென்று கதறலாம் போல இருந்தது. எனது கதறல் யாருக்குக் கேட்கப் போகிறது? வாய் மூடி மௌனியாகி விட்டது.

அடுத்த ஆறு மாதங்கள் அங்கு பலவித வேலைகள், மளமளவென்று பல காரியங்கள். `எதிர்` கல் மேல் உட்கார்ந்த இருவர் பேசிக் கொண்டது அதற்குக் கேட்டது.

"அடுத்த மாதம் கோவில் கும்பாபிஷேகம்.... பிள்ளையார் சிலை தத்ரூபமாக வந்து இருக்காம்... ஸ்தபதிக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாம்......"

"ஏய்.... ஏய்..... வழி விடு... கோயிலுக்கு அந்தச் சிலையை வைக்கக் கொண்டு வராங்க பாரு... ஸ்தபதி சொன்னது உண்மை தான்... சிலை ரொம்ப பிரமாதமாகத் தான் அமைஞ்சிருக்கு... " அவர்கள் பேச்சுக்கு இடையே பழக்கப்பட்ட குரல் ஒன்றும் `எதிர்`க்கு கேட்டது.

``சௌக்கியமா? எப்படி இருக்கே?`` ஆச்சர்யத்தில் மூழ்கிய `எதிர்` கல்.

``நண்பனே... என்னைத் தெரியலையா?" குரல் சமீபித்து சிலையை மெதுவாக நகர்த்திக் கொண்டு வந்தார்கள்.

``ஆகா இது என் நண்பன் ``நேர்`` போல் இருக்கே?"

``போல இல்லை. நானே தான்... நா இப்ப எப்படி இருக்கேன்? பெருமையுடன் கேட்டது `நேர்`.

``ஆ... நீயா? அடையாளமே தெரியலையே? எப்படி மாறிவிட்டாய் நீ? உருவே தெரியாம இப்படி?"

`எதிர்` ஆச்சர்யப்பட்டுத்தான் போயிற்று "உருவே தெரியாமல்னு சொல்லாதே... கோயில் கருவறைக்குப் போறேன்.... இனிமே நீ இங்க என்னைப் பாக்க முடியாது... க்யூவுல நின்னு தான் என்னைப் பாக்க வரணும். என்னைப் பாத்து கன்னத்துல போட்டுக்கணும்.. எனக்கு விதவிதமான அபிஷேகம், அலங்காரம். நான் அடுத்த வாரம் கோயில் சாமியா மாறிடுவேன். எம்பேரு இனிமே ``நேர்`` இல்லை "செல்வ விநாயகர்" புரிஞ்சுதா? பெருமையுடன் கூறியது `நேர்`.

"மொதல்ல என்னை ராட்சச மிஷினை வெச்சுப் பொளந்தார்கள். பின்பு உளியால் உடைத்தார்கள். பாலிஷ் பேப்பர் போட்டு தேய் தேய்னு தேய்த்தார்கள். என்னைச் சித்திரவதை செய்தார்கள். என்னோட அழுதையைக் கேட்க பக்கத்துல நீ கூட இல்ல." பழைய கசப்பான நினைவுகளை அசை போட்டது `நேர்`.

"ஆமாமாம், எனக்கும் அது லேசாகக் கேட்டது" `எதிர்` சொல்லிற்று

"அதெல்லாம் கொஞ்ச நாள் தான்... அப்புறம் தான் தொ¨ந்தது என்னை ஒரு சாமி சிலையா மாத்தப் போறாங்கன்னு. பட்ட கஷ்டமெல்லாம் பறந்து போச்சு எல்லாமே நல்லதுக்குத்தான். கஷ்டப்படாம பலன் கிடைக்குமா? இப்ப பாரு நான் எப்படி இருக்கேன்?" பெருமிதம் தாங்காது ``நேர்`` பேசிற்று.

"ஒனக்கென்ன, ரொம்ப நல்லாத்தான் மாறிட்டே? என்னைய எல்லாம் ஞாபகம் வெச்சிப்பியா?" இப்போது பரிதாபம் பொறாமையாக மாறி விட்டிருந்தது.

"நா வரேன்" `நேர்` கல் உள்ளே சென்று கொண்டிருந்தது. அதை ஏக்கத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது `எதிர்`.

செல்வ விநாயகர் கோயில் கும்பாபிஷேகத்திற்குரிய வேலைகள் துரிதமாயின. யாக சாலை வேலைகள் தொடங்கின.

"என்னப்பா... தேங்காய் நெறைய ஒடைக்க வேண்டியிருக்கு. எல்லா ஏற்பாடும் பண்ணினவங்க அதுக்கு ஒன்றும் பண்ணாம விட்டுட்டாங்களே... எங்கே உடைக்க?" குருக்கள் ஒருவர் புலம்பிக் கொண்டிருந்தார்.

``இவ்வளவு பண்ற அந்த செல்வ விநாயகர் இது கூடவா பண்ண மாட்டார்? அதோ பாரு எவ்வளவு பெரிய கல்? தேங்காய் மட்டுமா.... ஒன்னையும் என்னையுமே சேர்த்து ஒடைக்கறாப்புல `எதிர்` கல்லைக் காட்டினார் இன்னுமொரு குருக்கள்.

தேங்காய்கள் மூடை மூடையாய் வந்தன. `எதிர்` கல்லில் உடைபட்டு இரண்டாகப் பிளந்தன. பிளந்தது தேங்காய் மட்டுமல்ல `எதிர்`யின் இதயமும் தான். அடுத்த பத்து நாட்களில் `எதிர்` பட்ட அடி ஒன்றல்ல இரண்டல்ல ஒரு பக்தர் 1008, இன்னொருவர் 108 சிதறு தேங்காய்கள் `எதிர்`யில் பட்டு உடைந்து நொறுங்கின `சில்லு` சில்லு ஆகச் சிதைந்தன.

"தேங்காய் இப்படி சிதறி உடைஞ்சா தான் நல்ல சகுனம். வாக்கான கல்`` பக்தர் ஒருவர் பெருமையுடன் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

கும்பாபிஷேகம் முடிந்து பிள்ளையாரைத் தரிசித்து விட்டு பக்தர்கள் ஆனந்தப் பரவசத்தில் நின்றனர்.

சிவலிங்க ஸ்தபதின்னா சிவலிங்க ஸ்தபதி தான்.... என்ன தத்ரூபமான சிலை... கண்கள் பேசறதைப் பாத்தியா? கோயில் தரிசனத்துக்கு வந்த ஊர்ப்பெரியவர் ஒருவர் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

"கல்லுக்கு வேற எங்கேயும் போகாம நம்ம ஊருலயே அமைஞ்சது அவரோட அதிர்ஷ்டம்... நம்ம ஊர்க் கல்லுலயே நம்ம ஊருக்கு செல்வ விநாயகர் சிலை." தீபாராதனை ஆயிற்று.. பக்தர்கள் பரவசம் கொண்டனர்.

"ஏய் ஏய்... தேங்காய இங்கல்லாம் ஒடைக்காதே... அதோ பாரு வாக்கா... அந்தப் பெரிய கல்லு... அங்க போய் உடை. சிலைக்கு கல்லைக் கொடுத்த செல்வ விநாயகர் சிதறு தேங்காய்க்கும் சேத்துன்னா வாக்கா ஒரு கல்லையும் கொடுத்திருக்கார்" ஒரு பக்தர் பரவசத்துடன் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

"ஒரு தேங்காய் என்ன? ஒரே சமயத்தில நுhறு தேங்காய ஒடைக்கலாம் கை தான் வேணும்.. எவ்வளவு பொருத்தமான கல்?" மற்றொருவர் சொன்னார்.

கோயில் மணியோசையையும் மீறி அவர்கள் பேச்சு `எதிர்`க்கு நாராசமாக ஒலித்தது.

பளிச்சென்று ஒளியில் `நேர்` செல்வ விநாயகராக மின்னினார்.

`எதிர்` கல்லுக்கு இனி அனுதினமும் மரண அடி தான்.

`நேர்` கல்லோ வரும் பக்தர்களுக்கெல்லாம் அனுக்கிரகம் பண்ணும் சக்தி வாய்ந்த கடவுள். தனது கஷ்டங்களைப் பொறுத்துக் கொண்டு `நேர்` காத்த பொறுமைக்குப் பலன் கை மேல் வந்தது. துன்பமே வேண்டாம் என்று ஓடிய `எதிர்` கல்லுக்கு இனி வாழ்நாள் பூராவும் துன்பந்தான்.

"தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா." புடம் போட வேண்டாம் என்று மறுத்தால் தங்கம் மின்னுவதில்லை. சம்மட்டி கொண்டு அடிபடாத செம்பு பளபளக்கும் பாத்திரமாவதில்லை. உளி படாத கற்கள் சிலையாவதில்லை. வலியில்லையேல் பலனில்லை. இறைவனின் இந்தப் பால பாடத்தை உணர்ந்தவர் வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சிக்கு அளவில்லை.

Tell A Friend!
Type In Your Name:
Type In Your Email:
Your Friend's Email:
Your Comments:

Receive copy:

PLEASE GIVE YOUR FEEDBACK


*Name:  

*E-mail:  

*Comments:


*Enter number in the text box below



Post your comments to Facebook




Designed and maintained by AKR Consultants