Bookmark and Share 


Healthcare Tips
Parents Home
Couples Suit
Spiritual Path
Student's Corner
Youth Resort
Management
Lighter Moments
Entertainment
Serious Side
World Tour
Internet Links
Snippets

Tamil Software
அழகி மென்பொருள்
  
Tamil-English bilingual webmagazine dedicated to education of the masses through E-books, articles, worldwide informations, Slideshows,
Presentations on various subjects, photographs and images, moral and objective oriented stories and Lectures including audio and video

என்ன பெரிதாய்க் கிடைத்திடும் ஆசிரியருக்கு?

Courtesy: S.S. Mani, Kalakad

என்ன பெரிதாய்க் கிடைத்திடும் ஆசிரியருக்கு?

பெரிய கம்பெனி ஒன்றில் வருடாந்திர விழா. ஊழியர்களுக்கு அழைப்பு குடும்பத்துடன் வந்திட. விளையாட்டுகள், நகைச் சுவைத் துணுக்குகள் என்று கோலாகலமாக ஆரம்பித்து, விருந்தும் முடிந்தது. அனைவரும் மேலதிகாரியைச் சுற்றி அமர்ந்தனர் அவர் பேச்சினைக் கேட்டிட. (கேட்டிடல் வேண்டுமே அவர் சொல்வதை சிரித்த முகத்தோடு, பிடித்தாலும் பிடிக்காவிட்டாலும்.)

மேலதிகாரி உலக நிலவரம் குறித்து ஆரம்பித்து, பின் தனது கம்பெனியின் உயர்ந்த நிலை குறித்து பேச முனைந்தார், “உங்களுக்கே தெரியும் மற்ற இடங்களில் பணி புரிவோர்க்கு என்ன குறைவான ஊதியம் கிடைத்திடுது என்பது. நல்ல ஊதியம் இல்லா விட்டால் எப்படி ஒருவரால் திறம்பட உழைத்திட முடியும்? உதாரணத்திற்கு உபாத்தியாயர்களை எடுத்துக் கொள்ளுங்களேன். என்ன கிடைத்திது பிரமாதமாய் அவர்களுக்கு? உங்கள் சம்பளத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கு இருக்குமா? இல்லையில்லை. இருபதில் ஒரு பங்கு இருக்குமா?” இதைச் சொல்லி விட்டு இப்படியும் அப்படியும் பார்த்தார் ஒரு பெருமிதப் புன்னகையோடு.

அவரது ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் பலத்த கைத்தட்டல்கள். (தட்டிடல் வேண்டுமே ஊழியர்கள்!)

தொடர்ந்தார் மேலதிகாரி, “இவ்வளவு குறைந்த சம்பளம் வாங்குவோரிடம் இருந்து என்ன பிரமாத கல்வி போதனையயை எதிர் பார்க்க முடியும்?” இதைச் சொன்னவர் இப்படி அப்படித் திரும்பிப் பார்த்தார் மீண்டும் ஒரு முறை.

ஒரு ஓரமாய் உட்கார்ந்திருந்தாள் வாணியும் அவள் கணவன் கோபாலும். கோபால் அந்தக் கம்பெனியில் ஒரு குட்டி அதிகாரி.

வாணியைப் பார்த்ததும் கேட்டார் மேலதிகாரி, “வாணி, நீ ஒரு ஆசிரியை ஆயிற்றே. நீ சொல்லு என்ன கிடைத்திடுது உனக்கு?”

மெல்ல எழுந்தாள் வாணி, “சொல்ல வா, உண்மை சொல்லவா?” என்று கேட்டபடி. அனைவரும் வாணியின் பக்கம் திரும்பினர்.

“என்னிடம் கல்வி கற்றிட வந்திடும் குழந்தைகளை இன்னும் சற்றுக் கடினமாய் உழைத்திடச் செய்கிறேன். அதில் கிடைக்கிறது எனக்கு ஒரு சிறு சந்தோஷம்.

மதிப்பீட்டுத் தாளிலே சிகப்புக் கோடு கண்டு அழுதிடும் குழந்தையிடம் நான் சொல்வேன், 'அழாதே நீ. உனக்கு நான் பாடங்களைச் சரியாகக் கற்பிக்க வில்லை என்பதை எனக்கு நினைவூட்டிடப் போட்டுக் கொள்ளும் ஒரு குறி அது. நாம் இருவரும் இன்னும் அதிகமாக உழைத்திட வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது அது.' குழந்தையும் அழுகையை நிறுத்தி விடும். அதில் கிடைக்கிறது எனக்கு மகிழ்ச்சி அக் குழந்தையின் தன் நம்பிக்கையை வளர்த்து விட்டோம் என்பது நினைத்து.

வீட்டிலே அம்மா சொல்லும்போது ஐ-பாடோ, காமிக் வீடியோவோ, கணினி விளையாட்டோ இல்லையெனின் ஐந்து நிமிஷம் கூட ஓரிடத்தில் உட்கார்ந்திடாத குழந்தைகளை ஐந்து மணி நேரம் கட்டி வைக்கிறேன் ஓரிடத்தில் உபயோகமுள்ள ஒரு காரியம் செய்தபடி. அதில் கிடைக்கிறது எனக்கு, பெரியதொரு சாதனை புரிந்த சந்தோஷம்.”

“இன்னும் தெரிய வேண்டுமா எனக்கு என்ன கிடைக்கிறது என்று?” எனச் சொல்லி அங்கிருந்தவர்கள் அனைவரையும் பார்த்தாள் ஒரு முறை வாணி.

பின் தொடர்ந்தாள். “நான் குழந்தைகளை யோசிக்கச் செய்கிறேன். கேள்விகள் கேட்கச் சொல்கிறேன் விடைகள் தெரியாதவை பற்றி.

அவர்கள் தவறு செய்திட்டால் மன்னிப்புக் கோரிடல் வேண்டும் என்பதைக் கற்றுத் தருகிறேன். கோரிடும் மன்னிப்பு உதட்டளவில் இல்லாது உள்ளத்தில் இருந்து எழுந்திடல் வேண்டும் என்பதை அவர்களுக்கு சொல்லித் தருகிறேன்.

மாணவ மாணவிகளுக்கு எழுதிடக் கற்றுத் தருகிறேன். எழுத வைக்கிறேன். கணினியில் தட்டுவது மட்டுமே கல்வியல்ல என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திடச் செய்கிறேன்.

பல புத்தகங்களைப் படிக்கச் செய்கிறேன். மனிதன் செய்த கேல்குலேடர்கள் உதவி இன்றியே இறைவன் தந்த அற்புத உறுப்பான மூளையின் துணை கொண்டு கணிதம் பயில்தல் கற்றுத் தருகிறேன்.

வெளி நாட்டில் இருந்து வருவோர்க்கு நம் நாட்டுக் கல்வியைக் கற்றுத் தருகிறேன். அதே சமயம் அவர்களது கலாசாரத்தின் பெருமையையும் அவர்களை உணரச் செய்கிறேன்.

எனது வகுப்பறை குழந்தைகளுக்குப் பாதுகாப்பான ஒரு இடம் என்பதை அவர்கள் உணரச் செய்கிறேன்.

மாணவ மாணவிகள் அவர்களுக்கு இறைவன் தந்த வரங்களான மூளை, உழைத்திடும் உடல் மற்றும் இதயம் இவற்றை சரியாக உபயோகித்து நடந்தால் வாழ்க்கையில் முன்னேறலாம் என்பதையும் சொல்லித் தருகிறேன்.

எங்கள் பள்ளியில் ஒரு வழக்கம். ஆசிரியர்களுக்கும் அவர்கள் பாடம் சொல்லித்தரும் மாணவிகளோடு மேல் வகுப்பு செல்லும் வாய்ப்பு உண்டு. முதல் வகுப்பு ஆசிரியர் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை மேலே செல்வார். பின் அவர் மீண்டும் முதல் வகுப்புக்கு வந்திடுவார். இப்படியே ஆறாம் வகுப்பு ஆசிரியர் எட்டு வரையிலும், மற்றும் ஒன்பதாம் வகுப்பு ஆசிரியர் பத்தாம் வகுப்பு வரை உயர்ந்து பின் பழய நிலைக்கு வருவார். இதனால் ஆசிரியர்களுக்கும் மாணவ மாணவியருக்கும் ஒருவரை ஒருவர் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பும் கிடைக்கிறது.

சென்ற வாரம் என்னிடம் ஐந்தாம் வகுப்பு வாரை படித்த ஒரு மாணவன் ஒரு புத்தம் புதிய காரில் என்னைப் பார்க்க வந்து இறங்கினான். வந்தவன் எனக்கு ஒரு மாலையிட்டு என் காலில் விழுந்து வணங்கினான். அவன் சொன்னான், “அம்மா, எனக்கு ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்திருக்கிறது. கார், பங்களா இவையும் உண்டு. நீங்கள் தான் எனக்குக் கடவுள். நீங்கள் இல்லையென்றால் நான் இந்த நிலைக்கு வந்திருக்க முடியாது” என்றான். அவனை நான் கட்டித் தழுவி வாழ்த்தினேன். எங்கள் இருவர் கண்ணிலும் ஆனந்தக் கண்ணீர். அப்போது எனக்குக் கிடைத்த இன்பம், அப்பப்பா வார்த்தைகளில் வருணிக்க முடியுமா அதை?

இதெல்லாம் சரி, இவற்றால் உங்களுக்கு என்ன கிடைக்கிறது என்று கேட்கிறீர்களா? பணமொன்றே குறியென்று இல்லாது நான் பல நல்ல குடி மக்களை உருவாக்கினேன் என்ற ஒரு ஈடில்லா திருப்தி கிடைக்கிறதே? அதிகாரி அவர்களே, இப்போது நீங்கள் சொல்லுங்கள் உங்களுக்கு என்ன கிடைக்கிறது?”

அதிகாரியின் குனிந்த தலை நிமிரவில்லை.

(மூலம் திரு வெங்கட்ராம் ஸ்ரீனிவாஸ் அவர்கள் அனுப்பி இருந்த ஒரு ஆங்கிலக் கதை.)

நடராஜன் கல்பட்டு

எல்லோரும் இன்புற்று இருப்பதன்றி வேறொன்றறியேன் பராபரமே!

Tell A Friend!
Type In Your Name:
Type In Your Email:
Your Friend's Email:
Your Comments:

Receive copy:

PLEASE GIVE YOUR FEEDBACK


*Name:  

*E-mail:  

*Comments:


*Enter number in the text box below



Post your comments to Facebook




Designed and maintained by AKR Consultants